Zaburzenie somatyzacyjne (daw. zespół Briqueta) to forma zaburzenia somatoformicznego, charakteryzująca się skargami na długotrwałe schorzenia fizyczne (lub zranienia), mające swój początek przed trzydziestym rokiem życia, które są niedostatecznie wyjaśnione niezależnymi potwierdzeniami choroby somatycznej i prowadzą do pogorszenia jakości życia. Uważa się[1], że zaburzenie występuje dziesięć razy częściej u kobiet niż u mężczyzn.