Protetyka stomatologiczna

Protetyka stomatologiczna – dział stomatologii poświęcony odtwarzaniu pierwotnych warunków zgryzowych po utracie zębów naturalnych, lub po ich masywnym uszkodzeniu. W obrębie zainteresowań protetyki stomatologicznej znajduje się również rehabilitacja pacjentów po operacjach (onkologicznych, plastycznych) za pomocą protez pooperacyjnych oraz epitez (ektoprotez - protezy nosa, ucha itp.). Do odtworzenia wykorzystuje się uzupełnienie protetyczne. Mogą one być stałe (nie dające się usunąć z ust), lub ruchome (dające się wyjąć z ust), lub kombinowane (protezy ruchome połączone z uzupełnieniami stałymi za pomocą zasuw, zatrzasków, rygli, lub koron teleskopowych).

Zobacz także: Prezentacje maturalne
Korona, potocznie zwana koronką – stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba. Wykonywane ze stopu metalowego, akrylu, stopu metalowanego licowanego (pokrywanego od widocznej strony licowej korony) akrylem, kompozytem lub ceramiką oraz korony pełnoceramiczne bez podbudowy metalowej. Korona protetyczna bywa również częścią mostu protetycznego, którego wykonanie umożliwia uzupełnianie braków międzyzębowych.
Most protetyczny - uzupełnienie protetyczne mające na celu zaopatrzenie luki bądź luk w łuku zębowym. Typowy most protetyczny składa sie z koron protetycznych osadzonych na zębach filarowych (bądź implantach) połączonych z przęsłem lub przęsłami (zębami sztucznymi) zastępującymi brakujące zęby. Do wykonania mostu protetycznego konieczne jest oszlifowanie zębów filarowych, na których zostanie on osadzony (zacementowany). Most protetyczny może być wykonany ze stopów metali i licowany akrylem (most tymczasowy), kompozytem oraz ceramiką. Wykonuje się także mosty ceramiczne łączone włóknem szklanym oraz mosty na podbudowie cyrkonowej, licowane ceramiką.
Stomatologia, dentystyka (z łac. stoma - jama ustna) - dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka. Przed wejściem Polski do Unii Europejskiej używano tytułu lekarz stomatolog, potem lekarz dentysta, jednakże Naczelna Izba Lekarska dopuszcza możliwość używania obydwu tytułów. W Polsce tytuł lekarza dentysty uzyskuje się po 5 latach studiów, odbyciu stażu podyplomowego i zdaniu Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego (LDEP).
Zęby (łac. dentes) – złożone, twarde twory anatomiczne. Stanowią element układu trawienia. Znajdują się w jamie ustnej. Służą do rozdrabniania pożywienia. U człowieka charakteryzują się: difiodontyzmem (zęby mleczne i zęby stałe), tekodontyzmem, heterodontyzmem. Siekacze służą do odgryzania kęsów, kły do chwytania i przytrzymywania pokarmu, zęby trzonowe i przedtrzonowe do jego miażdżenia i rozcierania.
       Artykuł - Protetyka stomatologiczna - na podstawie Wikipedii (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)