Krzysztof Zieliński
Krzysztof Włodzimierz Zieliński (ur. 6 kwietnia 1950 we Wrocławiu) – profesor nauk medycznych, patomorfolog.
Urodzony we Wrocławiu, tu spędził dzieciństwo i młodość. W czasach licealnych był zawodnikiem klubu "Juvenia" Wrocław, specjalizował się w pływaniu stylem motylkowym. Po maturze w 1968 podjął sześcioletnie studia w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, które ukończył z wyróżnieniem w 1974 (z ósmą lokatą na roku). Po studiach zamieszkał na stałe w Łodzi, gdzie podjął pracę w macierzystej uczelni jako asystent (1975-1979). Po odsłużeniu obowiązkowych praktyk w jednostkach wojskowych jako lekarz (dowódca kompanii medycznej, 1980) powrócił do pracy naukowej w WAM; doktorat obronił w 1981 i pracował tam na stanowisku adiunkta (aż do habilitacji w 1989), następnie docenta, od 1994 profesora nadzwyczajnego, a od 1997 – profesora zwyczajnego.
Od 1998 kierował Katedrą Patomorfologii Klinicznej WAM. W 2002 opuścił szeregi wojska w stopniu pułkownika i podjął pracę w nowo utworzonym Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, gdzie od tego czasu jest kierownikiem Zakładu Patomorfologii i Cytopatologii Klinicznej.
Krzysztof Zieliński jest uczniem profesorów Andrzeja Kuliga i Leszka Woźniaka. Odbył staże w Instytucie Onkologii w Warszawie i Łodzi (1984), w Bildanalyse Lab. w Monachium (1986, 1996) oraz w King's College w Londynie. Prowadzi badania m.in. nad wykorzystywaniem metod ilościowych w diagnostyce patomorfologicznej oraz nad zagadnieniami mikrokrążenia w stanach patologii. Od 1975 jest członkiem Polskiego Towarzystwa Patologów (od 1983 do 1989 był w nim sekretarzem Zarządu Głównego), od 1987 także International Society on Diagnostic Quantitative Pathology.
Prof. Krzysztof Zieliński jest synem prof. Henryka Zielińskiego, historyka, a zarazem wnukiem Juliusza Zielińskiego, przedwojennego nauczyciela i działacza Związku Polaków w Niemczech oraz Zygmunta Szczotkowskiego, dyrektora kopalni "Janina" w Libiążu. Z żoną Elżbietą (również profesorem medycyny, pediatrą) mają syna.
Jest autorem prac naukowych, podręczników medycznych, a także książek popularyzatorskich z pogranicza medycyny; odznaczony m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W latach 1991-1994 pełnił w Wojskowej Akademii Medycznej funkcję prorektora do spraw studenckich; był też (do 2002) Naczelnym Specjalistą Wojska Polskiego w dziedzinie patomorfologii.
Wybór publikacji
- Krzysztof W. Zieliński, Zarys zasad histomorfometrii w badaniach patomorfologicznych, 1994
- Leszek Woźniak., Krzysztof W. Zieliński : Nowotwory melanocytarne skóry. Atlas i leksykon histopatologicznych określeń diagnostycznych. Wydawnictwo Olympus-Poland, Warszawa, 2001, ISBN 83-915159-0-7
- Krzysztof W. Zieliński, Michał Strzelecki, Komputerowa analiza obrazu biomedycznego, PWN, Warszawa, 2002, ISBN 83-01-13577-8
- Krzysztof Zieliński, Hanna Zalewska-Jura, Słownik pochodzenia nazw i określeń medycznych. Antyczne i nowożytne dzieje chorób w ich nazwach ukryte, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała, 2004, ISBN 83-88778-67-6
Bibliografia
- Współcześni uczeni polscy, słownik biograficzny (t. IV, S-Ż) pod redakcją prof. Janusza Kapuścika i Marka Halawy, OPI Warszawa 2002, ISBN 83-905295-7-2 (t.IV), ISBN 83-905295-4-8 (całość), str. 839-840
Henryk Zieliński (ur. 22 września 1920 r. w Szembruczku koło Grudziądza, zm. 6 marca 1981 we Wrocławiu) – historyk, profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego. Syn nauczyciela języka polskiego na pograniczu polsko-niemieckim na Pomorzu, żołnierz kampanii wrześniowej w 1939, ranny w bitwie nad Bzurą, jeniec oflagów i stalagów. Po zwolnieniu z obozu i przybyciu do Krakowa w 1944 student tajnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po zakończeniu wojny absolwent tej uczelni. Wieloletni pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego (w latach 1970-1972 – profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Juliusz Zieliński (ur. 6 maja 1881 w Komorsku (powiat świecki), zm. 9 stycznia 1944 w Dachau) – nauczyciel, działacz przedwojennego Związku Polaków w Niemczech, dyrektor polskiej szkoły w Złotowie (Krajna).
King's College London - brytyjska szkoła wyższa, współzałożyciel i jedna z części Uniwersytetu Londyńskiego.[2][3] Założona przez króla Jerzego IV oraz księcia Wellington w 1829. Jest trzecią krolewską uczelnią w Anglii po uniwersytetach oksfordzkm i Cambridge.[4] W 2007 Uczelnia zajęła szóste miejsce w UK, takie samo w Europie oraz 24 na świecie według The Times Higher Education Supplement.[5] King's jest założycielem i członkiem Russell Group oraz Golden Triangle,[6] tworząc tym samym największe w Europie centrum profesjonalnej edukacji naukowo-medycznej, siedzibę pięciu centrów naukowo badawczych (ang. Medical Research Council Centres) - największe światowe skupisko tego typu.[7] Obecnie uczelnia kształci na dziewięciu kierunkach rozrzuconych po obu brzegach Tamizy. Kampusy znajdują się w centralnym Londynie oraz w dzielnicy Denmark Hill w południowym Londynie.[8]
KWK Janina - kopalnia węgla kamiennego, znajdująca się w Libiążu, jedna z 2 kopalń węgla kamiennego w województwie małopolskim. Kopalnia działa od roku 1907, jej nazwa – według obiegowej opinii – pochodzić miała rzekomo od imienia żony lub córki pierwszego właściciela, Alexisa Bartela. Legendy tej jednak nie potwierdza wnuk Alexisa, Bernard Bartet[1]. Wchodziła w skład Galicyjskiej Spółki Kopalń (Compagnie Galicienne de Mines).