Kodeks Etyki Lekarskiej (w skrócie: KEL) – uchwała[1] Nadzwyczajnego II Krajowego Zjazdu Lekarzy z 14 grudnia 1991 z późniejszymi zmianami, dokument, który ustanawia etyczne zasady postępowania lekarzy i lekarzy dentystów w Polsce, określający priorytety, jakim winni się oni kierować w pracy zawodowej, wskazujący zasady, jakie winni brać pod uwagę w stosunkach z pacjentami, z innymi lekarzami oraz resztą społeczeństwa. Był on dwukrotnie zmieniany przez kolejne Krajowe Zjazdy Lekarzy[2], a po każdej zmianie ujednolicany obwieszczeniami Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej[3], które również wprowadzały zmiany do jego tekstu. Na podstawie art. 15 w zw. z art. 33 pkt 1 i w zw. z art. 41 ustawy o izbach lekarskich[4], lekarze i lekarze dentyści podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarskimi za postępowanie sprzeczne z postanowieniami KEL.