Epos

Odsyłacze:

Życie i przygody Remusa, Adam Mickiewicz, Beowulf, Bitwa pod Maldon, Buddyzm tybetański, Edda starsza, Eneida, Enniusz, Enuma Elisz, Epika, Epos narodowy, Epos o Gilgameszu, Farsalia, Ferdousi, Gesar, Heimskringla, Henry Wadsworth Longfellow, Hezjod, II wiek, II wiek p.n.e., IV wiek, IV wiek p.n.e., IX wiek, Iliada, Jerozolima wyzwolona, John Ronald Reuel Tolkien, Kalevala, Kalevipoeg, Kirgistan, Literatura angielska, Literatura francuska, Literatura kaszubska, Literatura starogrecka, Ludovico Ariosto, Lukan, Mabinogion, Mahabharata, Mitologia irlandzka, Nonnos z Panopolis, Odyseja, Orland szalony, Pan Tadeusz, Pieśń o Hildebrandzie, Pieśń o Nibelungach, Pieśń o Rolandzie, Poemat o Cydzie, Powieść, Publiusz Papiniusz Stacjusz, Raj utracony, Ramajana, Słowo o wyprawie Igora, Saga rodu Wölsungów, Stefan Żeromski, Synkretyzm, Władca Pierścieni, Waleriusz Flakkus, Wergiliusz, Widsidh, Wolfram von Eschenbach, XIII wiek, XII wiek, XI wiek, XX wiek,

Epos (także: epopeja, poemat heroiczny, czasem również poemat epicki) – jeden z głównych i najstarszych gatunków epiki.

Zobacz także: Prezentacje maturalne

Życie i przygody Remusa (oryg.: Żëcé i przigodë Remusa) - epopeja kaszubska; powieść uznana przez znawców tematu za najwybitniejsze dzieło literatury kaszubskiej.

Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku [1][2][3], zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle[4][5], a nawet za jednego z największych na skalę europejską [6]. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń[7] oraz bard słowiański[8]. Członek Stowarzyszenia Filomatów, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Najwybitniejszy twórca dramatu romantycznego w Polsce[9], zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do Byrona i Goethego [10][11]. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

Beowulf – epicki poemat heroiczny nieznanego autora, będący jednym z najstarszych dzieł literatury staroangielskiej. W formie ustnej istniał już prawdopodobnie od ok. VIII wieku. Około roku 1000 poemat został spisany w dialekcie zachodniosaskim języka staroangielskiego, prawdopodobnie przez dwóch skrybów.

Artykuł - Epos - na podstawie Wikipedii (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)