Aleksander Koniecpolski herbu Pobóg (ur. 1620, zm. 1659) – książę (od 1637), wojewoda sandomierski od 1656, regimentarz koronny w latach 1648-1649, chorąży wielki koronny od 1641. Magnat kresowy, starosta wielu pogranicznych ziem (perejasławski 1637, czehryński 1643, korsuński 1643, płoskirowski 1643, doliński 1648, kaniowski 1651, kamionowski 1652. Aktywny uczestnik wojen kozackich, jeden z inspiratorów kapitulacji wojsk koronnych podczas potopu szwedzkiego.